همزیستی مسالمت آمیز با پیروان ادیان همگام باحفظ اصول و احکام اسلام از منظر قران و سیره معصومان (ع)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو علمی گروه معارف اسلامی دانشگاه علامه طباطبائی

2 عضو علمی دانشکده الهیات دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده
همزیستی مسالمت‌آمیز با پیروان ادیان دیگر به عنوان نشانه جامعه متمدن از اصول مسلم و مورد تأکید اسلام است ازاین‌رو رابطه مسلمانان با پیروان ادیان دیگر، همواره باید همراه با حسن همجواری باشد. از طرفی اسلام دارای اصول و احکامی است که عملی شدن آن ها برای اسلام جنبه هویتی و اساسی دارد ولو برخی از آن‌ها بافرهنگ ملل و ادیان دیگر ناسازگار است. بنابراین چنین تصور نشود که لازمه تأکید اسلام بر همزیستی مسالمت‌آمیز، جواز کوتاهی نمودن در اجرای آن اصول و احکام است زیرا تحقق واقعی همزیستی مسالمت‌آمیز اسلامی همراه با پیاده شدن دقیق اصول اسلامی می باشد. بنابراین هدف این تحقیق تاکید برمعطل نماندن اجرای اصول به بهانه همزیستی مسالمت آمیزاست چنانچه نتیجه برخی پیمانهای جهانی مانند سند 2030 یونسکو در مورد آموزش‌وپرورش که برخی مسئولین قبلی ایران آن را پذیرفته بودند، چنین بود. این تحقیق به روش توصیفی تحلیلی آموزه‌های اسلام و طبقه‌بندی منطقی آن‌ها با جمع‌آوری داده‌ها به شیوه کتابخانه‌ای و فیش‌برداری از منابع و نیز با استفاده از ابزار الکترونیکی انجام‌گرفته است. هدف مقاله اثبات این مطلب است که لازمه حکم همزیستی مسالمت آمیز اسلام با پیروان ادیان، این نیست که برای همزیستی مسالمت آمیزدر اجرای حکمی از اسلام کوتاهی مجاز باشد. یافته اجمالی تحقیق، این است که تحقق اصل همزیستی مسالمت‌آمیز اسلامی با پیروان ادیان دیگر از دید قران و معصومان با تأکید بر اجرای کامل اصول و احکام هویتی اسلام و کوتاهی ننمودن در اجرای آن‌ها، امکان‌پذیر است.

کلیدواژه‌ها