منابع
1.آدمی ابرقویی، علی و همکاران. (۱۳۹۱). دانشگاه تمدن ساز، الگوی بومی و تعمیق همبستگی ملی. مطالعات ملی، ش ۱، ص ۲۹ ـ ۵۹.
2.بیانات مقام معظم رهبری در اجلاس بینالمللی بیداری اسلامی، ۲۶/۶/۱۳۹۰، پایگاه تخصصی معارف اهلبیت، ابوذر طوقانی، آسیبشناسی چالشها و موانع تمدن نوین اسلامی.
3.پهلوان، چنگیز. (1390). فرهنگشناسی: گفتارهایی در زمینه فرهنگ و تمدن. تهران: قطره.
4.جمشیدی، مهدی (1393). تمدن اسلامی باید انسانگرا باشد/ تلازم اقتداریابی با تمدن پردازی، علوم انسانی اسلامی صدرا. ص 11 و 12.
5.خدایی، ابراهیم و همکاران. (۱۳۹۵). مقدمهای بر طراحی الگوی دانشگاه تمدن ساز. تهران: کنگره ملی آموزش عالی ایران.
6.خرم، سید علی، (۱۳۸۶). روزنامه ایران.15: (دیماه 12).
7.خرمشاد، محمدباقر، آدمی، علی. (1388). انقلاب اسلامی، انقلاب تمدن ساز، دانشگاه ایرانی، دانشگاه تمدن ساز. فصلنامه تحقیقات فرهنگی، دوره دوم، شماره ۶، تابستان، ص ۱۶۱ ـ ۱۸۸.
8.زمانی، مصطفی، فروردین. (1384). اسلام و تمدن جدید. تهران: صدر.
9.سیاهپوش، سید ابو تراب. (۱۳۸۹). ویژگیهای دانشگاه تمدن ساز. جامعه پژوهی فرهنگی علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، سال اول، ش ۲، ص ۱۰۵ ـ ۱۲۲.
10. صمدی میارکلایی، حسین، حسنعلی آقاجانی. (۱۳۹۳). ارزیابی شاخصهای دانشگاه کارآفرین در دانشگاه مازندران بر اساس روش فازی. فصلنامه توسعه کارآفرینی، دوره ۷، شماره ۲، شماره پیاپی ۲۴، تابستان، ص ۳۶۹- ۳۸۸.
11. عباسی نیا، سعید و پریوش حسین پور. (۱۳۹۵). ویژگی بارز دانشگاه تمدن ساز از منظر قرآن و احادیث. تهران: سومین کنگره بینالمللی فرهنگ و اندیشه دینی.
12. فراستخواه، مقصود و صادق آبسالان. (۱۳۹۶). اسلامی شدن دانشگاه در ایران بعد از انقلاب، فرا تحلیلی از پژوهشها. مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، سال بیست و یکم، ش ۴، ص ۴۷۰ - ۴۹۸.
13. فضلاللهی، سیفالله. (۱۳۹۴). دانشگاه اسلامی دانشگاهی یادگیرنده (ضرورتها و چالشها). اسلام و پژوهشهای مدیریتی، سال چهارم، شماره ۲، ص ۱۱۱ - ۱۳۴.
14. فوزی، یحیی و صنم زاده، محمدرضا. (1391). تمدن اسلامی از دیدگاه امام خمینی. تاریخ فرهنگ و تمدن اسلامی.۳ (۹)، ص ۷ – ۴۰.
15. کمالی اردکانی، علیاکبر. (1386). نقد سکولاریسم از دیدگاه امام خمینی (ره). در مجموعه مقالات بررسی و نقد مبانی سکولاریسم، تهران، پژوهشکده مطالعات اجتماعی و دانشگاه امام صادق (ع)، ص 1.
16. مظفری، آیت. (1385). فرهنگ سیاسی در نگاه مقام معظم رهبری، حصون. ص 7.
17. میرزا احمدی، محمدحسین و علی صحبت لو. (۱۳۸۶). اهداف دانشگاه اسلامی. مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی، ش ۳۳، ص ۴ - ۱۹.
1. Ahmad, S., 2015. Evaluating student satisfaction of quality at international branch campuses. Assess. Eval. High. Educ. 40 (4), 488–507.
2. Alam, G.M. (2019), “Quality assurance for private universities in Bangladesh: a quest for specialised institutional governance, management and regulatory mechanism”, International Journal of Comparative Education and Development, Vol. 22 No. 1, pp. 1-15
3. Clauss, T., Moussa, A., & Kesting, T. (2018). “Entrepreneurial university: a stakeholder-based conceptualisation of the current state and an agenda for future research”, Int. J. Technology Management, Vol. 77, Nos. 1/2/3, pp.
4. Kazoleas, D. Y. Kim & M. Anne, 2001, “Institutional Image: a Case Study Corporate Communications”, V. 6, p. 205_216.
5. Klofsten M, Fayolle A, Guerrero M, Mian S, Urbano D, Wright M. The entrepreneurial university as driver for economic growth and social change-Key strategic challenges. Technol Forecast Soc Change.2018 1; 141:149-
6. Lessen (1985). &shine (1990). Engaging the six cultures of the academy: revised and expanded edition of the four cultures of the academy
