1
استادیار،گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل،واحد سوادکوه، دانشگاه آزاد اسلامی، سوادکوه، ایران
2
کارشناسی ارشد، روانشناسی بالینی، دانشکدهی علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی،ساری، ایران
چکیده
سبک زندگی از موضوعات نوظهور فراگیر و چالش برانگیز است که با استفاده از وسایل ارتباط جمعی متنوع و زیرپا گذاشتن مرزهای جغرافیایی نه تنها همه حوزه های زندگی بشری و تمایلات ذهنی شهروندان و نیز روش و منش زندگی آنان را تحت تاثیرخود قرار داده، بلکه ابعاد و جدیت این موضوع دولت ها ، نهادها و پژوهشگران را با فضای جدید اما نگران کننده روبرو کرده است. این مقاله با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به طرح این سوال پرداخت که مختصات راهبردی غرب در تغیر سبک زندگی ایرانی و اسلامی چیست؟در پاسخ این فرضیه مطرح شد که به به نظر می رسد مختصات راهبردی غرب در تغییر سبک زندگی ایرانی و اسلامی در راستای زمینه سازی تقویت الگوی غرب در حوزه عمل اجتماعی می باشد. یافته ها نشان می دهد: اولاً غرب با تبلیغات برنامه ریزی شده و تولید محتوای رسانه ای در تغییر الگوی مصرف، تجمل گرایی، فردگرایی و تضعیف بنیان خانواده از عمکرد قابل ذفاعی برخوردار بوده است.ثانیاً کوشید با تشدید فزاینده شکاف ها ، فاصله طبقاتی احساس ناامنی روانی و اجتماعی هزینه های تامین امنیت اجتماعی را بالا ببرد و ثالثاً با تبلیغ فرهنگ بسته بندی شده بدنبال ایجاد وضعیت از خود بیگانگی و رواج سبک زندگی متکثر در جامعه ایران و اسلامی می باشد.
طالبی، عباسعلی و طالبی، فاطمه. (1403). بررسی مختصات راهبردی غرب در تغییر سبک زندگی ایرانی و اسلامی. فصلنامه علمی مطالعات الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی، 12(1)، 61–83.
MLA
طالبی، عباسعلی، و طالبی، فاطمه. "بررسی مختصات راهبردی غرب در تغییر سبک زندگی ایرانی و اسلامی"، فصلنامه علمی مطالعات الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی، 12، 1، 1403، 61–83.
HARVARD
طالبی، عباسعلی، و طالبی، فاطمه. (1403). 'بررسی مختصات راهبردی غرب در تغییر سبک زندگی ایرانی و اسلامی'، فصلنامه علمی مطالعات الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی، 12(1), pp. 61–83.
CHICAGO
طالبی، عباسعلی و طالبی، فاطمه، "بررسی مختصات راهبردی غرب در تغییر سبک زندگی ایرانی و اسلامی." فصلنامه علمی مطالعات الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی، 12 1 (1403): 61–83,
VANCOUVER
طالبی عباسعلی، طالبی فاطمه. بررسی مختصات راهبردی غرب در تغییر سبک زندگی ایرانی و اسلامی. الگوی پیشرفت اسلامی ایرانی. 1403;12(1):61–83.