رهیافت تمدنی به قرآن وسیرة رسول خدا(ص)؛ مطالعه موردی: راهبرد مشورت ؛ مبانی و پیامدها

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران،

2 استادیار دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران

3 دانشجوی دکترا دانشکده معارف و اندیشه اسلامی دانشگاه تهران

چکیده
تشکیل حکومت به‌طور قطع از مظاهر هر تمدنی است؛ چنانکه یکی از مقوله‌های مهم در حکومت‌داری، اهمیت به آراء عمومی و مشورت با مردم است. اینکه مشورت با مردم یکی از اقدامات مهم و بلکه بخشی از سیرة رسول خدا(ص) بوده است، امری غیرقابل انکار و بلکه غیرقابل تردید است، اما اینکه این مشورت‌ها در چه قلمروهایی و مبتنی بر چه مبانی‌ای بوده است، از مباحث مورد گفتگو و اختلاف نظر میان مورخان، مفسران و متکلمان است؛ چنان که راهبرد یا تاکتیک بودن این مشورت­ها که مسئلة اصلی این پژوهش را ساخته است، از مباحث مهم و دارای نتایج کاربردی برای اعصار مختلف فرهنگ، تمدن و حاکمیت اسلامی، به‌ویژه در نگاه به آینده و حرکت به‌سوی تمدن نوین اسلامی خواهد بود؛ مسئله­ای که کوشش می­شود به‌روش تحلیلی و رویکردی تلفیقی یعنی تاریخی‌ـ‌کلامی و مبتنی بر اسناد و مدارک تفسیری و تاریخی تبیین گردد. تشخیص راهبردی یا راهکُنشی بودن مشورت­های پیامبر به‌عنوان الگوی تمام عیار مسلمانان و نیز حاکمان اسلامی، که هدف اصلی این مقاله را تشکیل می­دهد، در نحوة مراجعه به‌آراء عمومی در حکومت­های اسلامی در اعصار مختلف، تأثیر مستقیم دارد. به‌نظر می­رسد مشورتهای رسول خدا (ص) در دو قلمرو سیاسی و نظامی بیشتر نمود داشته است و هریک از این قلمروها مبتنی بر امور عرفی بوده است؛ همچنانکه راهبردی بودن تمامی مشورتها نیز غیرقابل تردید است؛ مضاف به این که رسول خدا (ص) و به تبع ایشان مردم، بین امور عرفی و امور الهی که حکم شرعی درباره آنها وجود دارد، در مشورت کردن، تفکیک قائل می­شدند.

کلیدواژه‌ها