الگوی اسلامی ایرانی شهر مطلوب در اندیشة ملاصدرا

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه شهرسازی، پردیس بین الملل، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

2 دانشیار گروه معماری و شهرسازی، واحد تبریز ،دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران،

3 استادیار گروه معماری و شهرسازی، واحد تبریز ، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران

4 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.

چکیده
امروزه در تئوری شهرسازی، شهرهای مطلوبی از طرف نظریه‌پردازان غربی ارائه گشته که تأثیر زیادی در شکل‌گیری شهرهای جهان داشته‌اند. این اندیشه‌ها به این دلیل که با الگوی ایرانی‌ـ‌اسلامی همخوانی ندارند، سبب ایجاد نوعی سردرگمی میان شهروندان و طراحان گشته است. پژوهش حاضر با هدف ارائة الگوی اسلامی‌ـ‌ایرانی شهر مطلوب در اندیشة ملاصدرا، به‌عنوان گامی در جهت تبیین الگوی اسلامی‌ـ‌ایرانی پیشرفت انجام شده است. این پژوهش با رویکردی کیفی، با استفاده از راهبرد مفهوم‌سازی داده‌بنیاد به بررسی الگوی اسلامی‌ـ‌ایرانی شهر مطلوب در اندیشة ملاصدرا در قالب کتب تألیفی او پرداخته است و به‌دلیل اینکه اندیشة حکمت متعالیه، اوج تفکر فکری‌ـ‌فلسفی ایرانی‌ـ‌اسلامی محسوب می‌شود، آن را جانشینی برای نمونه‌های مطروحة غربی معرفی می‌نماید. روش تحقیق به‌‌صورت کیفی و مبتنی بر استراتژی تحلیلی‌ـ‌توصیفی بر مبنای مطالعات کتابخانه‌ای استوار است. توجه به اجتماع در عین توجه به‌فرد، اجتماعی بودن سرشت انسان، فیلسوف بودن حاکمان، توجه به نفس، قوانین توحیدی، توجه به عقل، تعاون و همکاری اجتماع و حرکت جمعی در جهت رسیدن به کمال در میان شهروندان از موارد خاص مورد توجه این فیلسوف شهیر در باب شهر مطلوب بوده است. بیشترین توجه و تأکید این اندیشمند دربارة  شهر مطلوب، ناظر بر سیر ارتقای توجه به زندگانی مادی و معنوی شهروندان و توجه کافی به امور روحانی و معنوی در فضاهای شهری است.

کلیدواژه‌ها