The optimal performance model of education and training with the development approach of Islamic lifestyle based on the foundational data theory

Document Type : Original Article

Authors

1 Department of Social Sciences, Faculty of Literature and Humanities, Isfahan University, Isfahan, Iran

2 Department of Education, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran

Abstract
The aim of the current research was to present the optimal performance model of education and training with the approach of developing Islamic lifestyle with regard to religious education. Qualitative research method was done with foundational data theory. The statistical population of the research was all university professors, education teachers, third and fourth level seminary clergy in Isfahan province, who were selected in a theoretical and purposeful way using the snowball method. In this research, the information reached theoretical saturation by conducting 13 interviews, which continued until the 15th person for more certainty. Information was analyzed in three stages of open, central and selective coding. The findings of the research included 17 main categories and 139 subcategories, which are indicators of causal conditions (morality and spirituality, justice, applied education and training), contextual conditions (paying attention to infrastructures, models and managing resources and content ), intervening conditions (social institutions, virtual space, general policies and environmental factors), strategies (public participation, planning and drawing the future horizon, discourse creation), consequences (formation and development of lifestyle Islam, socialization, damage reduction and progress and development) were summarized and built and with the central core of the research "optimal performance of education and training with the approach of developing Islamic lifestyle" the paradigmatic model of the research was formed. The present model represents the necessary conditions, causes, factors and necessities, which in order to obtain the desired results, all the effective indicators must provide the consequences of this by adopting the necessary measures and strategies.

Keywords


منابع
1.                       ابراهیمی، کریم؛ پرکان، حسین؛ برزگر بفرویی، کمال (1400). «مختصات راهبردی الگوی سبک زندگی اسلامی»، مطالعات الگوی پیشرفت ایرانی اسلامی، 9 (3) 19، 118-84.
2.                       ابن­بابویه، محمد بن علی(1378). عیون اخبار الرضا(ع)، جلد اول، تهران: جهان.
3.                       ابن­بابویه، محمدبن­علی (1317). عیون اخبارالرضا(ع). جلد 1 و 2، ترجمه آقانجفی اصفهانی، اصفهان: نبوغ.
4.                       استراوس، آنسلم؛ کوربین، جولیت (1401). مبانی پژوهش کیفی فنون و مراحل تولید نظریه زمینه­ای. ترجمه ابراهیم افشار. چاپ دهم. تهران: نی.
5.                       اسدیان، سیروس و حیدری­کلجه، نیر (1401). « تأملی بر وضعیت سبک زندگی اسلامی- ایرانی دانشجویان دانشگاه شهید مدنی آذربایجان»، مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، 13(26)، 189-215.
6.                       اسماعیلی جوشقانی، محمد؛ اسفیدانی، محمدرحیم و شاه­حسینی، محمدعلی (1398). «طراحی مدل نوین سبک زندگی ایرانی- اسلامی با روش گرندد تئوری»، نشریه علمی ابتکار و خلاقیت در علوم انسانی، 9(3)، 89-114.
7.                       امام رضا(ع)، علی بن موسی (1406ق). فقه منصوب الی امام الرضا(ع)، چاپ اول، مشهد: موسسه آل البیت.
8.                       امینی، سیدجواد؛ ناظمی اردکانی، مهدی؛ گودرزی، غلامرضا و خسروی سهل­آبادی، ابوالقاسم (1398). « پیوند مساجد و آموزش و پرورش به عنوان عامل مهم زمینه­ساز در نهادینه سازی سبک زندگی اسلامی»، فصلنامه علمی مطالعات مدیریت راهبردی دفاع ملی، 3(10)، 251-290.
9.                       پاینده، ابوالقاسم (1382). نهج الفصاحه، اصفهان: خاتم الأنبیاء.
10. پورامینی، محمدحسین (1401). بر مدار آفتاب: سبک زندگی بر مدار حیات رضوی، چاپ ششم، مشهد: زائر رضوی.
11. تمیمی­آمدی، عبدالواحدبن محمد (1366). غررالحکم و دررالکلم، قم: دفتر تبلیغات حوزه علمیه.
12. جوادی آملی، عبدالله (1391). مفاتیح الحیات، قم: اسراء.
13. حاجی ده­آبادی، محم علی (1377). درآمدی برنظام تربیتی اسلام؛ قم: مرکزجهانی علوم اسلامی.
14. حسین­پور، رضا، بلالی اسکویی، آزیتا و کی­نژاد، محمدعلی (1396). «تبیین سبک زندگی اسلامی (رضوی) و بیان راهکارهایی در جهت تداوم آن در جامعه ایران»، نشریه فرهنگ رضوی، 5(19)، 7-40.
15. حسین­زاده، خدیجه؛ موسوی باردئی، سیداحمد؛ ماهروزاده، طاهره؛ تقی­لو، زینب (1402). «مؤلفه­های تمدن ساز سبک زندگی در حوزه مصرف از منظر مقام معظم رهبری (مدظله)»، مطالعات الگوی پیشرفت ایرانی اسلامی، 11 (1) 25، 25-7.
16. حسینی­زاده، سیدعلی (1388). سیره تربیتی پیامبر(ص) و اهل بیت (ع)، جلد اول، چاپ 7، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
17. حیدری، علی­جمعه (1397). «نقش تعلیم و تربیت در سبک زندگی اسلامی»، نشریه نورالمصطفی(ص)، 4(6)، 74-99.
18. داودی، محمد و حسینی­زاده، علی (1393). سیره تربیتی پیامبر (ص) و اهل بیت (ع)، قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
19. درخشه، جلال و صفائیان، میثم (1396). «نقش عوامل مؤثر بر سبک زندگی ایرانیان در راستای دست­یابی به اهداف برنامه چشم­انداز ایران 1404»، فصلنامه پژوهش­های انقلاب اسلامی، 6(20)، 101-119.
20. دهخدا، علی اکبر (1373). لغت نامه دهخدا، تهران: دانشگاه تهران.
21. رسا، امید و فراهانی، محمد (1399). « تبیین علل تفاوت سبک زندگی اسلامی با سایر سبک­های زندگی از دیدگاه قرآن کریم»، نشریه مطالعات بنیادین تمدن نوین اسلامی، 3(1)، پیاپی 5، 179-210.
22. شمشیری، بابک و شاهسنی، شهرزاد (1393). مباحثی در جامعه­شناسی آموزش و پرورش، شیراز: آوند اندیشه.
23. صالحی، وحید؛ شریفی، منصور؛ کریمیان، حبی الله (1400). «عوامل مؤثر بر سبک زندگی پایدار و رویکردهای طراحی و ارزیابی سیاست­ها و اقدامات»، مطالعات الگوی پیشرفت ایرانی اسلامی، 9 (1) 17، 219-191.
24. صفری مهجن­آبادی، محمد؛ شاهسنی، شهرزاد و زارعی، عاطفه (1398). «بررسی سیر تاریخی تعلیم و تربیت در ایران و نقاط قوت و ضعف آن در سه دوره باستان، اسلامی و معاصر»، آموزش پژوهی، 5(17)، 3-53.
25. طبرسى حسن بن فضل (1406). مجمع البیان، بیروت: دارالمعرفه.
26. طوسی، محمدبن حسن (1414). الامالی، چاپ اول، قم: دارالثقافه.
27. عظیم­زاده اردبیلی، فائزه و حمیدی­پور، معصومه (1393). «سازوکارهای حمایتی از تربیت کودک در آموزه­های دینی با تأکید بر سیره رضوی»، فرهنگ رضوی، 2(5)، 141-167.
28. علاقه­بند، علی (1387). جامعه شناسی آموزش و پرورش، تهران: روان.
29. فروزش، سجاد و محسنی­زاده، معصومه (1393). «مؤلفه­های تربیت دینی و روش­های آن در سبک زندگی امام رضا (ع)»، مجموعه مقالات همایش ملی سبک زندگی در فرهنگ رضوی، صص 444-451، مشهد: بنیاد پژوهش­های آستان قدس رضوی.
30. فیضی، مجتبی (1392). «درآمدی بر سبک زندگی اسلامی»، ماهنامه معرفت، 22(185)، 42-27.
31. کلین، محمدبن یعقوب (1407ق). الکافی، چاپ 4، محقق و مصحح: علی اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران: دار الکتب الإسلامیة.
32. کاویانی، محمد (1390). «کمی سازی و سنجش سبک زندگی اسلامی»، مجله روا نشناسی و دین،4(2)، 44-27.
33. محسنی تبریزی، علیرضا. (1395). روش تحقیق کیفی در مکاتبات تفسیری، تهران: اطلاعات.
34. مصوبه مبانی، اصول و الزامات پیاده سازی برنامه جامع سبک زندگی اسلامی ایرانی (1401)، تهران: شورای عالی انقلاب فرهنگی، مصوبه جلسه 872 مورخ 10/8/1401.
35. مقدم، ابوالفضل؛ کمالیان، امین­رضا؛ اورعی یزدانی، بدرالدین؛ کرد، باقر؛ روشن، سیدعلی (1395). « تبیین و طراحی الگوی مدیریت منابع انسانی کارآفرینانه: رویکرد داده بنیاد (مطالعه­ای در صنعت برق، گروه شرکت­های ایران ترانسفو)»، فصلنامه بهبود مدیریت، 10(4)، 123-157.
36. نجاران، میثم؛ بهرام­زاده، حسینعلی؛ سامانیان، مصیب (1400). «الگوی جامع عملکرد سازمانی ذیل مثلث مفهومی زیرساخت (با مروری از آرای تقدم اسلامی بر نظریات مؤخر مدیریت دانش)»، مطالعات الگوی پیشرفت ایرانی اسلامی، 9 (1) 17، 69-100.
37. یوسف­زاده، حسن (1401). «بسامدی واژگان مرتبط با سبک زندگی در قرآن کریم»، مطالعات الگوی پیشرفت ایرانی اسلامی، 11 (2) 26، 105-128.
1.        Adler, A. (1956). The Individual Psychology of Alfred Adler. New York: Basic Books Inc
2.        Corbin, J. & Strauss, A. (2008). “Basics of qualitative research: Techniques and procedures for developing grounded theory (3rd Ed)”, Thousand Oaks, CA: Sage.
3.        Downing, S. M. (2004). “Reliability: on the reproducibility of assessment data”, Medical Education, 38(9): pp. 006-1012.