Analyzing the reasons for the survival of the development of marine industries in the country and the proposed solutions to improve the Iranian model of water industries

Document Type : Original Article

Author

Lecturer of the Maritime Department, Faculty of Frontier Sciences and Technology, Imam Hassan Mojtabi University of Officers and Police Training (AS), Applied Scientific Centers and Academic Jihad

Abstract
Maritime disputes are considered to be a special kind of claims that require specialized investigation. In the current Iranian model, attention was paid to this issue very late and it is criticized in this respect. After repeated follow-ups by the Ports and Shipping Organization and the National Iranian Oil Tanker Company, the bill for establishing a maritime court was sent to the parliament, which still remains ignored. This research was carried out using a descriptive analytical method and its purpose is to evaluate the Iranian model of resolving maritime disputes. It was concluded that specific details such as time and place limits in some issues were not included in the new bill and at the same time qualifications were not considered. Therefore, the current model, assuming success, is flawed and needs to be revised. It is necessary to pay attention to the concerns of both national oil tankers and ports and shipping companies. At the same time, it is recommended that the Islamic Council should expedite the review of the said bill.

Keywords


منابع
الف)  فارسی
1.            امیربایرامی، امیر (1396) تصادف کشتی‌ها، مطالعات حقوق 1 (10) 97-117.
2.            ایزانلو، محسن (1396) دکترین انحراف در حقوق دریایی مطالعه تطبیقی در حقوق ایران، فرانسه انگلیس و امریکا و کنوانسیون‌های بین‌المللی، حقوق بین‌المللی 1 (56) 109-138.
3.            ایزانلو، محسن؛ بهادران شیروان، مرتضی؛ مهاجرانی، علی (1395) تحدید مسئولیت متصدی حمل‌ونقل دریایی در حقوق ایران و کنوانسیون‌های بین‌المللی، آموزه های حقوقی گواه 1 (2) 31-54.
4.            تقی زاده، ابراهیم؛ احمدی، افشین (1394) بررسی تطبیقی حدود و مبنای مسئولیت متصدی حمل‌ونقل دریایی در کنوانسیون رورتردام با کنوانسیون‌های بروکسل و هامبورگ، مجله مطالعات حقوق تطبیقی 6 (2) 443-468.
5.            تقی زاده، ایراهیم (1395) حقوق حمل‌ونقل دریایی، تهران، انتشارات مجد، ج1، چ1.
6.            حبیبی، حبیب (1390) ترمینولوژی حقوق و دعاوی دریایی، تهران، موسسه دوراندیشان، ج1، چ1.
7.            رمضانی، عباس (1371) حقوق حمل ونقل دریایی، تهران، موسسه آموزشی کشتیرانی جمهوری اسلامی ایران، ج1، چ1.
8.            علی همتی، زهرا (1398) بررسی صلاحیت رسیدگی به دعاوی دریایی در حقوق دریایی ایران و انگلستان، کارشناسی ارشد، دانشگاه علوم خدمات اداری و قضائی.
9.            محبی، محسن؛ آذری، هادی (1395) دعوای متقابل در دیوان بین المللی حقوق دریاها، مجله حقوقی بین المللی 55 (1) 31-52.
10. مرادی، علیرضا (1400) بررسی لزوم تشکیل دادگاه دریایی در ایران و چالش‌های حقوقی آن، کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد سنندج.
 
ب) منابع لاتین
1.  Besada, H. (2013). Doing business in fragile states: the private sector, natural resources and conflict in Africa. Background Research Paper, Submitted to the High Level Panel on the Post-2015 Development Agenda (May).‏
2.  FORREST, Craig (2009) The Hague Convention on Choice of Court Agreements: The Maritime Exceptions. Journal of Private International Law 5.3: 491-516.‏
3.  LEWIS, Harvey J (2000) What Law Is Saved to Suitors When a Maritime Tort Case Is Filed in State Court. Tul. L. Rev.  75: 1687.‏
4.  STONE, Arthur J. Canada's Admiralty Court in the Twentieth Century. McGill LJ, 2001, 47: 511.‏
5.  WESTERMAN, Gayl S (2010) When good courts go wrong: a critique of the Supreme Court's domestic maritime boundary jurisprudence. Loy. Mar. LJ, 8: 1.‏
 
ج) منابع حقوقی
1.  قانون اساسی ایران، مصوب 1358، بازنگری شده در سال 1368.
2.  قانون آئین دادرسی مدنی، مصوب 1381.
3.  قانون دریایی ایران، مصوب 1343.
4.  قانون مدنی، مصوب 1311.
5.  قانون هیگ ویزبی، مصوب 1968 م.
6.  کنوانسیون ایجاد سازمان بین‌المللی ماهواره‌های دریایی و توافقنامه اجرایی آن، مصوب 1976 م.
7.  کنوانسیون بروکسل، مصوب 1924 م.
8.  کنوانسیون بین‌المللی استانداردهای آموزش، صدور گواهینامه و نگهبانی دریانوردان، مصوب 1978 م.
9.  کنوانسیون بین‌المللی آمادگی، مقابله و همکاری در برابر آلودگی نفتی، مصوب 1990 م.
10. کنوانسیون بین‌المللی اندازه‌گیری ظرفیت کشتی‌ها، مصوب 1969 م.
11. کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا، مصوب 1974 م.
12. کنوانسیون بین‌المللی تجسس و نجات دریایی، مصوب 1979 م.
13. کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی‌ها، مصوب 1973 م.
14. کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از تصادم در دریا، مصوب 1972 م.
15. کنوانسیون بینالمللی خط شاهین کشتی‌ها، مصوب 1996 م.
16. کنوانسیون بین‌المللی کانتینرهای ایمن، مصوب 1972 م.
17. کنوانسیون بین‌المللی نجات دریایی، مصوب 1989 م.
18. کنوانسیون تحدید مسؤولیت برای دعاوی دریایی، مصوب 1976 م.  
19. کنوانسیون تسهیل بین‌المللی ترافیک دریایی، مصوب 1965 م.
20. کنوانسیون جلوگیری از آلوگی دریایی ناشی از دفع مواد زائد و دیگر مواد، مصوب 1972 م.
21. کنوانسیون درباره مسؤولیت مدنی برای خسارت آلودگی نفت سوخت کشتی، مصوب 2001 م.  
22. کنوانسیون کنترل سیستمهای مضر ضد خزه بر روی کشتی‌ها، مصوب 2001 م. 
23. کنوانسیون کنترل و مدیریت آب توازن و رسوبات کشتی‌ها، مصوب 2004 م.  
24. کنوانسیون مداخله در آب‌های آزاد در صورت بروز سوانح آلودگی نفتی، مصوب 1969 م.
25. کنوانسیون مقابله با اعمال غیرقانونی علیه ایمنی دریانوردی، مصوب 1988 م. 
26. کنوانسیون نایروبی درباره انتقال لاشه کشتی‌ها، مصوب 2007 م.  
27. کنوانسیون نیرویورک، مصوب 1958 م.
28. لایحه تشکیل دادگاه دریایی، ارسال شده به مجلس شورای اسلامی در تاریخ 06/02/1400.