A Comparative Analysis of Ethics in Politics from the Perspective of Aristotle and Imam Ali (as)

Document Type : Original Article

Authors

1 Visiting Professor, Department of Political Science, Faculty of Humanities, Payam Noor University, Abadan, Iran.

2 Department of Political Studies of Islamic Revolution, Faculty of Humanities, Shahid University, Tehran, Iran

3 Department of Political Science, Faculty of Humanities, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.

Abstract
One of the most important issues in the field of political science and political thought has always occupied the minds of many thinkers and theorists in this field is what is the place of moral-value principles in politics. The views of thinkers in this field are different and numerous. Also important is the area of practical policy. Therefore, the present study intends to explain the position of moral principles and values in politics from the perspective of Aristotle and Imam Ali (AS) by analytical-comparative method. The findings of the research show that both emphasize the inseparable connection between ethics and politics. But nevertheless, Aristotle, as the representative of ancient Greece, considers living according to virtue as the criterion for the desirability of political society and the attainment of prosperity. But according to the monotheistic worldview of Imam Ali (AS), he considers Sharia as an integral element of politics and introduces the best kind of politics as divine politics. These principles and values are so important to them that they immediately choose the divine morals and values in the conflict between politics and these principles. In fact, government is a means to achieve and govern religious values and moral principles in human society.

Keywords


منابع
قرآن کریم.
1.      آیتی، محمد ابراهیم(1371)، «تاریخ الیعقوبی»، چاپ ششم، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
2.      ابن اثیر، علی بن محمد(1385)، «الکامل فی التاریخ»، بیروت: نشر دار صادر.
3.      احمدی طباطبایی، سیدمحمدرضا(1388)، «اخلاق و فلسفه­ی سیاست»، فصلنامه قبسات، دوره چهارده، شماره 51، صص 86- 59.
4.      ارسطو(1381)، «سیاست»، ترجمه حمید عنایت، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
5.      ارسطو(1385)، «اخلاق نیکوماخوس»، ترجمه محمدحسن لطفی، تهران: انتشارات طرح نو.
6.      اکبری، مجید و امین، فاطمه(1388)، «نسبت اخلاق و سیاست در اندیشه ارسطو»، فصلنامه آینه معرفت، سال هشتم، شماره21، صص 108-79.
7.      برزگ، محمدعلی(1384)، «اخلاق و سیاست در اندیشه و رفتار سیاسی امام علی(ع)»، قم: زمزم هدایت.
8.      پروانه­زاد، الناز و میراحمدی، منصور(1391)، «نسبت اخلاق و امر سیاسی در منظومه­ی فکری امام علی(ع) با رویکرد به کلام 216 نهج­البلاغه»، فصلنامه جستارهای سیاسی معاصر، سال سوم، شماره 1، صص 52- 27.
9.      پورعزت، علی­اصغر(1387)، «مختصات حکومت حق­مدار در پرتو نهج­البلاغه امام علی(ع)»، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
10.  تانسی، استیون(1393)،«مقدمات سیاست»، ترجمه­ هرمز همایون پور، تهران: نشر نی.
11.  پونتارا، جولیانو(1370)، «اخلاق،سیاست، انقلاب»، ترجمه­ حمید غفاری، نامه فرهنگ، سال دوم، شماره 1و2.
12.  جرداق، جرج(1375)، «امام علی صوت عدالت انسانیت»، ترجمه هادی خسروشاهی، تهران: نشر خرم.
13.  جونز، و. ت(1362)، «خداوندان اندیشه سیاسی»، ترجمه علی رامین، تهران: انتشارات امیرکبیر.
14.  الحرالعاملی، محمد بن حسن(1430ق)، «وسائل الشیعه»، تحقیق عبدالرحیم ربانی شیرازی، بیروت: داراحیاء التراث العربی.
15.  حرّانی،حسن بن شعبه(1404ق)، «تحف العقول»، قم: جامعه مدرسین.
16.  خانی، علی(1390)، «رابطه اخلاق و سیاست در نظریه ارسطو»، روزنامه رسالت، شماره 7398، 7/8/1390.
17.  خانی، محمدحسن(1389)، «نسبت بین اخلاق و منفعت در روابط بین­الملل»، فصلنامه دانش سیاسی، سال ششم، شماره 1، صص 24- 5.
18.  خوانساری، جمال­الدین محمد(1366)، «شرح غررالحکم و دررالکلم»، به تصحیح میرجلال­الدین حسینی ارموی، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
19.  داود، الهام(1378)، «علی ترسیم­گر اسلام واقعی»، نشریه درس­هایی از مکتب اسلام، سال سی و نهم، شماره 8..
20.  درخشه، جلال(1391)، «نسبت اخلاق و سیاست دیدگاه امام علی(ع)»، فصلنامه سیاست، دوره 42، شماره 3، صص 55- 37.
21.  رسول‌زاده، اسماعیل (۱۳۶۹)، «قضاوت­ها و حکومت عدالت‌­خواهی علی­ابن­ابیطالب علیه­السّلام»، چاپ دوم، تهران: انتشارات یاسین.
22.  رفیع، حسین و حلال­خور، مهرداد(1390)، «تعامل اخلاق و سیاست در اندیشه­ی سیاسی امام خمینی(س)»، پژوهشنامه متین، شماره 52، صص 121- 103.
23.  رنجبر، مقصود(1381)، «اخلاق سیاسی در سیره­ی عملی امام علی(ع)»، نشریه فرهنگ کوثر، شماره56.
24.  ساجدی، علی محمد و دارایی تبار، هاجر(1395)، «بررسی رابطه سیاست و سعادت در اندیشه ارسطو و ابن مسکویه »، فصلنامه پژوهش­های اخلاقی، سال هفتم، شماره،1، صص 110-93.
25.  سلطان محمدی، حسین(1382)، «آیین زمامداری در سیره حکومتی امام علی(ع)»، مجله مبلغان، شماره 47، صص 109- 97.
26.  سلطان محمدی، حسین و سلطان محمدی، فاطمه(1391)، «تبیین مولفه­های سیاست اخلاقی امام علی(ع) پس از رسیدن به امامت و حکومت»، پژوهش­نامه­ علوی، سال سوم، شماره 1، صص 116-91.
27.  شاه آبادی، ابوالفضل و جامه بزرگی، آمنه(1392)، «نظریه حکمرانی خوب از دیدگاه نهج­البلاغه»، فصلنامه پژوهشنامه نهج­البلاغه، سال اول، شماره 2.
28.  شریفی، احمد حسین(1384)، «آیین زندگی(اخلاق کاربردی)»،  چاپ یازدهم، قم: دفتر نشر معارف.
29.  شیبانی، محمد(1393)، «اخلاق و سیاست در قرآن و نهج­البلاغه» برگرفته از سایت:
http://www.hajij.com/fa/moral/morality/item/1762-1393-01-31-10-33-44
30.  صبری، علی و علوی، سیدمحمدکاظم(1395)، «رابطه سعادت و فضیلت از دیدگاه ارسطو و فارابی»، فصلنامه الهیات تطبیقی، سال هفتم، شماره 16، صص114- 101.
31.  فیض­الاسلام، علی نقی(1378)، «ترجمه نهجالبلاغه»، تهران: انتشارات فیض­الاسلام.
32.  قربانی، قدرت­اله(1387)، «سنت ارسطویی در فلسفه اخلاق غرب؛ دیدگاه­های مک اینتایر»، فصلنامه اندیشه دینی دانشگاه شیراز، شماره 27، صص 82-61.
33.  قمی، شیخ عباس(1370)، «مفاتیح الجنان»، ترجمه  الهی قمشه­ای، چاپ سوم، تهران: مرکز نشر  فرهنگی رجاء.
34.  کاظمی، علی اصغر(1376)، «اخلاق و سیاست: اندیشه سیاسی در عرصه عمل»، تهران: نشر قومس.
35.  کلایمر رودی، کارلتون و همکاران(1348)، «آشنایی با علم سیاست»، ترجمه بهرام ملکوتی، تهران: امیرکبیر.
36.  الکلینی، ابوجعفر محمدبن یعقوب(۱۳۸۸)، «الکافی»، صححه علی اکبر غفار، چاپ چهارم، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
37.  ماکیاولی، نیکولو(1374)، «شهریار»، ترجمه داریوش آشوری، تهران: نشر کتاب پرواز.
38.  المجلسی، مولی محمدباقر(1404)، «مرآة العقول فی شرح اخبار آل الرسول»، تهران: دارالکتب الاسلامیة.
39.  محمدی، رمضان و اقامحمدی، یاسر(1397)، «تدابیر، ارتقا و توسعه اقتصادی در سیره­ی امیرالمومنین علی­(ع)»، فصلنامه پژوهش­نامه­ علوی، سال نهم، شماره 1، صص 60- 37.
40.  محمدی ری­شهری، محمد و همکاران(1382)، «موسوعه الامام علی­بن­ابی­طالب(ع) فی الکتاب و السنه و التاریخ»، قم: موسسه فرهنگی دارالحدیث.
41.  مسعودی، جهانگیر و ساداتی­زاده، سجاد(1394)، «رابطه­ی اخلاق و سیاست»، فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری، سال دهم، شماره 3، صص 28- 19.
42.  مسعودیان، پریسا و بهشتی، سعید(1392)، «بررسی اهداف و اصول و روش­های تربیت سیاسی بر مبنای نهج­البلاغه»، پژوهش در مسائل تعلیم و تربیت اسلامی، سال بیستم، دوره جدید، شماره 17، صص 25- 7.
43.  معین، محمد(1371)، «فرهنگ فارسی»، تهران: انتشارات امیرکبیر.
44.  المغربی تمیمی، قاضی نعمان(1383ق)،  «دعائم الاسلام»، جلد 2، قاهره: نشر دارالمعارف.
45.  منقری، نصر بن مزاحم(1370)، «پیکار صفین»، ترجمه پرویز اتابکی، چاپ دوم، تهران: انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی.
46.  الموسوی الخمینی(امام خمینی)، روح الله(1379)، «صحیفه امام(مجموعه آثار امام خمینی)»، چاپ سوم، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
47.  موسوی خویی، محمدصالح(1384)، «امام شناسی»، جلد 1، قم: نشر شاکر.
48.  مولوی، محمد(1395)، «اصول و مبانی اخلاقی سیاست در دیدگاه امام علی(ع)»، فصلنامه پژوهشنامه نهج­البلاغه، سال چهارم، شماره 14، صص 18- 1.
49.  نادری باب اناری، مهدی(1386)، «جایگاه مردم در اندیشه سیاسی امام علی­(ع)»، فصلنامه ره­آورد سیاسی، شماره 18، صص 164-147.
50.  نبوی، عباس(1379)، «جامعه آرمانی»، درج شده در «دانشنامه امام علی(ع)»، جلد 6، تهران: دانش و اندیشه معاصر.
51.  «نهج­البلاغه امام علی­(ع)»(1380)، گردآوری سید شریف الرضی، ترجمه علامه جعفری، به اهتمام علی جعفری، تهران: مؤسسه تدوین و نشر آثار علامه جعفری و دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
52.  «نهج­البلاغه حضرت امیرالمومنین علی­(ع)»(1379)، گردآوری سید شریف الرضی، ترجمه محمد دشتی، چاپ هفتم، قم: نشر مشرقین.
53.  «نهج­البلاغه حضرت امیر­المومنین علی­(ع)»(1379)، گردآوری سید شریف الرضی، ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: بنیاد نهج­البلاغه و دفتر نشر فرهنگ اسلامی.